Ziekenhuisbezoeken

De maand januari is vooral gevuld geweest met veel ziekenhuisbezoeken. Dit heeft vooral veel van ons extra tijd in beslag genomen.

Het is allemaal begonnen op 2 januari toen kleine Rose hoge koorts (38,5 graden) bleek te hebben. In het weeshuis zelf was er niemand van de leiding aanwezig uitgezonderd een Nigeriaanse vrouw die het kind wou genezen door te bidden voor haar en daarmee de duivel uit te drijven.
We hebben dan geprobeerd om Rose mee te nemen naar het ziekenhuis maar de Nigeriaanse vrouw hield ons tegen. We hadden het vermoeden dat het malaria kon zijn doordat de kinderen slapen in niet beschermde kamers. We hebben dan 2 uur gewacht op Auntie Rose (hoofd van het weeshuis). Ondertussen hadden we kleine Rose proberen af te koelen en haar in een hygienische omgeving te leggen.
Nadat Auntie Rose haar toestemming had gegeven om Little Rose mee te nemen naar het ziekenhuis, zijn we dan naar Central Clinic gewandeld.
Daar werd het kleine meisje onderzocht door een nachtverpleegster die als eerste conclusie malaria gaf en hiervoor de 1ste medicijnen heeft toegediend. Om zeker te weten dat het malaria was moesten we de volgende dag terugkomen naar de dokter om dan een bloedtest te laten doen.

De volgende dag zijn we al vroeg in de ochtend geweest omdat de wachttijd anders te lang is. De dokter heeft ons ontvangen en was tamelijk verrast door de conditie waarin het meisje was. We vernomen dan ook dat Little Rose 4 jaar was terwijl ze tegen ons hadden gezegd dat ze 2 jaar was en ze woog maar 12 kg.
We toonden hem ook de opgezwollen buik en vertelden dat er nog meerdere kinderen in het weeshuis waren met dezelfde ondervoeding. Hij zei dat we hen mochten meebrengen en zo gezegd, zo gedaan. We zijn dezelfde dag nog naar het weeshuis gegaan, de kinderen met de opgezwollen buik (hier noemen ze dat Koshioko) genomen, ze gewassen, aangekleed en gewandeld naar het ziekenhuis.

Hier werden ze onderzocht door Dr. Benjamin die ze allemaal een ontwormer en extra vitaminen die we ze 's avonds hebben toegediend. Voor de consultatie en de medicijnen heeft de dokter van uit zijn eigen zak betaald. Wat zeer uitzonderlijk is voor een dokter in Ghana en wat het nog zo bijzonderder maakte was dat het een prive-ziekenhuis is en dat hij dit allemaal zelf bekostigd.
De volgende dagen hebben we dan telkens de medicijnen zelf toegediend omdat de leiding van het weeshuis niet consequent aanwezig was.

Een week later zijn we opnieuw naar het ziekenhuis moeten gaan met Grace en Abraham. Ze hadden beiden hoge koorts die we met onze eigen thermometer hadden vastgesteld. Ook bij hen werd de diagnose gesteld van malaria. Hier kwamen we weer tot een verontrustende constatatie. Grace had geen gezwollen buik maar wel een ondervoeding en voor haar leeftijd van 5 jaar, woog ze amper 10 kg. Maar de dokter heeft weeral betaald voor de consultatie, de medicijnen en de vitaminen. Hiervoor zijn we hem best wel dankbaar want anders zouden de kosten hoog oplopen.

Wij hebben dan gesproken met Mike (de man van het gastgezin). Hij helpt boeren van kleine dorpjes een grotere omzet te hebben bij hun oogst dus hij weet tamelijk veel over gezonde voeding. Het probleem in het weeshuis is dat ze geen regelmatige en evenwichtige voedingspatroon hebben. De kinderen eten op verschillende uren van de dag, ze krijgen wel veel rijst maar de andere proteinen zijn niet aanwezig. Doordat vlees ook zo duur is in Ghana kunnen ze dit niet aankopen maar Mike zei dat bonen een goed alternatief is en ook een aantal planten die hier groeien voor een extra voedzaamheid zorgen.
Dit hebben we dan overgebracht naar Auntie Rose en we proberen haar te helpen met het meer gerichter voedingspatroon voor de kinderen. Ze hebben ondertussen al eens bonen geproefd en het bleek wel in de smaak te vallen

Ondertussen zijn al de kinderen al goed genezen. Little Rose die eerst altijd kwaad en vies rondliep, lacht en speelt altijd en ze achtervolgt ons werkelijk overal!

Toen we dachten dat alles terug goed ging zijn we terug naar het ziekenhuis geweest voor Moses. De jongen had een opgezwollen gezicht tengevolge van een zware ooginfectie. Het vreemde is dat van alle leerkrachten, niemand dit had opgemerkt. Het was pas toen we aankwamen en het vertelden dat ze het ook zagen.
Opnieuw heeft de dokter betaald voor zijn medicijnen.

Al deze bezoeken nemen natuurlijk veel tijd in beslag want hier in Ghana kan je gerust 3 uur wachten voor je aan de beurt komt.
Doordat er nog veel kinderen zijn die ziek zijn en ondervoeding hebben, wilden we aan de dokter voorstellen of hij niet kon komen naar het weeshuis. Dit wil hij doen dus een van de volgende dagen krijgt het weeshuis een bezoekje van dokter Benjamin Brew die al zoveel voor hen heeft gedaan, echt een fantastische dokter dus!

Deze week wilden we al eerder een bericht zetten op de site maar weer werd ons aandacht gevestigd om iemand naar het ziekenhuis te brengen. Door het lezen van de dossiers hadden we gelezen dat beide ouders gestorven zijn aan HIV/AIDS.
Toen we vroegen of het kind ook getest was, kwam er geen duidelijk antwoord. Later bleek dat het kind niet getest was geweest wat natuurlijk moest gebeurt zijn door de sociale werker. Het is een jongen die soms graag een gevecht aangaat, wat gevaarlijk is voor de andere kinderen.
En ook als hij het zou hebben zou hij dan de nodige medicijnen moeten hebben waardoor hij dan een beter leven zou hebben. Nu, we wisten niet of hij daadwerkelijk HIV/AIDS had waardoor de leiding zei dat we hem maar naar het ziekenhuis moesten brengen want wij zouden niet zoveel moeten betalen als hen wat uiteindelijk niet waar bleek te zijn want iedereen betaalt evenveel.

We zijn dan met de jongen naar het ziekenhuis geweest, bloed laten nemen en 30 minuten later kregen we het resultaat: de jongen bleek gelukkig negatief te zijn! Dus de ouders moeten de ziekte opgelopen hebben nadat hij geboren was. We zijn natuurlijk heel blij voor de jongen want het is een slim gastje, zit bij ons in de klas en doet goed z'n best.

Update:
Terwijl we bezig waren op het internet hebben we even een pauze genomen en met de dokter contact opgenomen. Tot onze grote verrassing kon hij vandaag komen, dus zijn we samen met hem deze namiddag naar het weeshuis geweest. Daar heeft hij alle kinderen onderzocht. Een aantal blijken malaria te hebben en sommigen hadden ook infecties. Hij heeft medicijnen voorgeschreven en ook de medicijnen die in het weeshuis geleverd zijn deze week nagekeken. Daarna zijn we terug naar zijn ziekenhuis geweest om de medicijnen op te halen voor alle kinderen. Weer heeft hij er voor betaald.
We zijn dan nog de medicijnen gaan geven aan de kinderen en zullen dit de volgende dagen verder blijven doen.
Morgen gaan we terug om alle medicijnen die ze hebben, mooi te organiseren zodanig dat ieder kind het juiste medicijn krijgt.